annemarie.reismee.nl

Back home

Goodmorning allemaal,

Ik ben weer thuis!

Nog even een verhaaltje over de thuiskomst, om mijn reis even helemaal af te sluiten. Het terugkomen was een beetje dubbel: aan de ene kant liet ik de heerlijke tropische landen achter en een geweldige reis is afgelopen, aan de andere kant ging ik mijn familie weer zien en kon ik weer in mijn warme bedje kruipen... Het voelde wel onbekend hoor, want hoe zal dat zijn, terugkomen na 11 maanden?!

Na een heerlijke vlucht van Singapore naar Londen, ik kan niet anders zeggen ookal heb ik bijna niet geslapen, kwam ik aan op het hectische vliegveld Londen Heathrow. Gelukkig kon ik een beetje liggen pitten terwijl ik wachtte op mijn vlucht naar Amsterdam, en in dit kleine vliegtuigje werd ik om me heen al geconfronteerd met de vele Nederlanders en de taal natuurlijk. En gelukkig, ik kon nog Nederlands spreken :) Bij de paspoortcontrole stond 'm uit zenuwen al een beetje te knijpen, en na een 'wel thuis' (wat me echt oerhollands in de oren klonk) stond ik in de bagageruimte. Hier zag ik de vier hoofden van pap, mam, Berdien en Maarten... Wat leuk! Even een raamknuffel en wachten op mijn tas en gitaar voor ik door de deuren kon voor een echte knuf.

En toen hoppa, door de deur, ik wist niet wat ik zag! Naast m'n ouders, zus en maarten stond een hele club familie daar! Wat een leuke verassing... Het voelde dan ook heerlijk om me lekker in hun armen te storten en gezellig met z'n allen naar huis te rijden. 'Je bent niets veranderd, hoor', zei opa nog :)

En nu ben ik al weer 2 weken thuis, dat vliegt ook weer voorbij! En alweer een hoop mensen gesproken en weer een beetje gewend geraakt aan Holland. Ik mis de zon op m'n huid wel een beetje, maar een Hollandse boswandeling eh... nee die kan daar toch niet tegenop, zo'n dagje in de stralende zon, maar het is wel lekker. Verder vermaak ik me natuurlijk met de hutspot, boer zoekt vrouw en stroopwafels... Hè, dat heb ik gemist. Ik vind het allemaal énig, om Gerard Joling maar ff te citeren.

En nu? Nu zit ik weer vol plannen die ik in Holland ga uitvoeren, wat zal beginnen met een Hollands baantje, maar wat is nog even de vraag. Ik ben bezig met het selecteren van de mooiste kiekjes om die in een fotoalbum te verwerken en ik wil een hoop foto's kwijt in m'n kamer, zodat ik nog vaak herinnerd word aan de mooie reis die ik heb gemaakt... Verder ga ik morgen een appeltaart bakken, want woensdag ben ik jarig. Het gedachtenpad van een backpackert lijkt niet verder te gaan dan 1 stap en 1 dag tegelijk (maar schijn bedriegt).

Hier nog even mijn laatste backpackert-shot in Bangkok, die ga ik zelf inlijsten. Nog even: door het jaar heen is er op al mijn verhalen 582 keer gereageerd, zo bij elkaar... Bedankt daarvoor, en voor alle interesse rondom mijn reis & terugkomst!

Liefs uit Maartensdijk!

Ps check nog effe mijn update in het fotomapje 'Paradijselijk Azië', aangezien ik daar de Azië toppers in geplaatst heb :)

De laatste dan...

Hallo lieve Nederlanders!

Hier issie dan: de allerlaatste blog... (niet huilen) Ik schrijf 'm vanaf de plek waar ik m'n tweede blog schreef: Changi Airport Singapore.

De laatste gebeurtenissen: Op Ko Phangan een blackmoonparty meegemaakt. Dit was vol bodypaint en blacklights (leuk voor m'n witte jurkie en bikini) aan het strand. Super relaxed! Vervolgens kwam Oliver erachter dat hij 3 dagen eerder vloog dan hij dacht - overmorgen- en hadden we een snelle laatste dag. Ik scheurde nog een dag langer rond met de scooter en had na ernstig verbrand te zijn een relaxte aloevera massage...

Toen nam ik de nachtbus naar Bangkok en toen ik wakker werd in de stad zelf, had ik een vervelend voorgevoel. Ik checkte m'n important spullen en m'n geld was bijna allemaal weg! Ik was zo geschrokken dat ik bijna m'n gitaar vergat in de bus! Ik was gelukkig net op tijd. Vervolgens werden we bijna opgelicht door een taxi chauffeur die beweerde dat het centrum een halfuur rijden was. 2 duitse jongens uit de bus wisten de weg en het centrum (de 'Khao San Road') was om de hoek. Hier had ik een relaxed hotel gevonden met een kamer voor mezelf met badkamer, en een zwembad op het dak! (voor 6 euro per nacht) Toch de eerste uren in Bangkok besteed aan de vragen waar en hoe en wie m'n geld wanneer dan gestolen had.

Gelukkig was de Khao San Road erg leuk: vol winkeltjes met vrolijke jurkjes en veel kraampjes met jummie Thais eten. Noodles (die voor je neus bereid worden), fruitshakes of lekkere Thaise pannekoekjes. Ik heb een paar leuke jurkjes gescoord en ook nieuwe slippers - m'n ouwe waren zo uitgelopen (gelukkig hebben jullie die niet gezien!). En vol met verkopers die je allerliefst iets aansmeren. Dan moet je natuurlijk goed afdingen, want ze vragen enorme prijzen! 'special discount for you miss!' offe ' no miss, i cannot!' (als ze niet kunnen verkopen voor de door jou voorgestelde prijs)

Toen werd ik 3-maal-is-scheepsrecht nog een keerjte beroofd werd waar ik bij stond, Ik kon dit net op tijd voorkomen voor meneer er vandoor ging met m'n geld, paspoort en camera, een erg bizar moment waarop ik een hoop stennis maakte (en terecht). M'n veiligheidsgevoel was geslonken tot 0 en ik was blij om naar Singapore te vliegen. Hier heb ik een relaxte dag gehad met 2 nederlandse meiden uit m'n hostel, zij stonden beide aan het begin van hun reis/vakantie.

Nu zit ik ingechecked en wel op het vliegveld, en heb ik als backpackersstreek nog maar ff m'n haar gewassen onder de kraan! Nu ga ik terug naar Nederland, na 11 maanden.. spannend hoor!

Ik heb genoten, van zowel Australie (waar ik een beetje verliefd op ben geworden) als op Azie, dat weer heel anders en erg wennen is -maar wel vol paradijselijke stranden en kokosnoten en bamboehutjes! En wat een hoop ervaringen verder! Wel 10.000 foto's denk ik, zoveel mooie plekken, leuke mensen, relaxte situaties, mooie stranden, palmbomen, bloemen, surfborden, national parks, rood zand en thais eten... En m'n engels is een stuk beter!

Ik zal me voorlopig moeten bezighouden met andere backpackers die op reis zijn en hun blogs, jullie moeten het doen met elke zin die uit mijn mond komt en start met ' In Australie ging het altijd zo, deden we altijd dit' offe: ' Toen ik in Azie was...' en waarschijnlijk ben ik chronisch verbaasd dat het niet elke dag warm is met blauwe lucht. MIsschien leg ik voor het idee wat kokosnoten in de tuin, of kunnen we een klein strandje aanleggen in Maartensdijk. Met wat palmbomen.

Bedankt voor alle lieve reacties, ik vond het super dat jullie zo meegeleefd hebben! Dit was mijn backpackersleventje for now... Terug naar Maartensdijk! (en alle avonturen die daarbij horen)

Dit was het - dikke kus!

Ko Phangan - Paradise

Hi lieve allemaal!

Na Kuala Lumpur ben ik met de bus naar de Cameron Highlands gegaan voor een paar dagen: Hier bevindt zich de jungle van Maleisie. Na een paar coole walks en een kijkje in alle theevelden (is het hier bekend om) ben ik doorgegaan naar Thailand, om daar Ollie weer te ontmoeten. Het was een stuk gezelliger samen en we sliepen in een geweldig hotel: prijzen waarvoor je in Oz in een 10 persoonskamertje ligt voor een viersterrenhotel hier! Omdat het regenseizoen hier in volle gang was en het weer bijna nonstop bewolkt was, besloten we al snel naar Ko Samui te verkassen: een eilandje aan de oostkust van Zuid Thailand. We hadden gehoord dat het weer hier beter was, maar dat het wel behoorlijk toeristisch was. En beide verhalen waren waar: het strand in Ko Samui is bijna allemaal opgekocht door enorm luxe resorts en de Thaise inwoners zijn erg ingespeeld op het verkopen van allerlei zaken aan toeristen... Op elke hoek van de straat staat een Thaise man in pak die je de hand probeert te schudden en je een pak op maat (50 euro) probeert te verkopen...

We verplaatsten ons op een scootertje, het eiland is niet groot maar wel te groot om alles te lopen. We zagen prachtige uitzichten, stranden en schattige lokale marktjes... Op die marktjes ligt fruit en vlees vaak opengestald niet gekoeld op een tafeltje, in een goede vochtige 33 graden temp... Met een vliegenmeppertje lopen ze eromheen en ik had het idee dat de beesten diezelfde ochtend nog geslacht was... Koeienpoten, stierenballen, een opengerijte kip... je begrijpt dat ik bijna over mn nek ging! Geen vleesmeer voor annemarie hier in azie... Ik ben wel verliefd op al die lieve kraampjes waar de stoom vanaf komt: iedereen kookt op straat en voor zo'n 50 baht (1 euro) heb je een superlekkere maaltijd met rijst.

Omdat we iets meer van de locals wilden merken dan alleen de resort, besloten we te couchsurfen. Couchsurfing is een website waarop members elkaar een bank aanbieden om op te slapen, mochten ze in elkaars buurt zijn. Als de bank niet beschikbaar is, kun je ook gaan voor een koffie of een biertje, om zo wat tips uit te wisselen. We kwamen in contact met de Thaise AJ, die zijn eigen Spa begonnen is op Ko Samui. Eerst nam hij ons mee voor een echt Thais ontbijt. Dit betekende dat rond 10 uur sochtends een ei in eenzwart sojasausje, een vis in een bouillonnetje, een plate met rauwe groenten (waarvan we niet wisten wat het was) en een bord rijst ons aanstaarden. Met een glas ijsthee wat geen ijsthee was, meer iets oranjigs met melk. Het was uiteindelijk ehm... ok. Niet erg super, maar geinig om te proberen. Thaise mensen eten voor elke maaltijd rijst, en eten kleine porties (is voor ollie meestal niet genoeg) en erg spicy! (soms staat je mond in brand, maar voor de toeristen maken ze het vaak wat minder spicy) Ze eten spicy omdat je dan meer zweet en afkoelt, en minder honger krijgt. Ik heb inmiddels effe een break van de rijst genomen en blijf meer op de verse fruitsapjes die ze hier overal verkopen, jum! Vaak kun je ook (zeker in toeristische gebieden) westers eten kopen. De producten zijn hier moeilijk te krijgen en het is vaak iets duurder, maar de Thais zijn er onwijs trots op! (terwijl wij juist Thais eten willen proeven)

Aj  liet ons wat van het eiland zien en we mochten ook z'n scooter lenen. Hij vertelde ons dat hij uit een klein dorpje in Thailand komt, en zich al snel besefte dat hij een veel betere toekomst zou hebben als hij engels zou spreken. Dus ging hij voor drie jaar naar de USA om daar Engels te leren. Hij kon geen woord engels toen hij daar aankwam, en mocht slechts 1 keer per jaar 10 minuten naar huis bellen... Tsjee! Gelukkig bleek zijn voorspelling waar en met zijn tiptop engels komt hij overal aan werk.. maar nu is hij dus zij eigen spa begonnen en is leraar in Thais en Engels aan buitenlanders die hier een bedrijfje willen beginnen (en dan is een aardig woordje thais wel prettig).

Aj bracht ons naar de ferry en wij vertrokken hiermee naar Ko Phangan, een eiland zo'n 10 noorden van Ko samui. Het is iets meer voor de backpackers gemaakt en het is zo'n paradijsje hier, ik ben helemaal verliefd! We hebben al een favoriet strand gevonden:wit zand, blauw helder water, coconuts, bamboehutjes... wouw! We hebben vandaag een supermassage gehad op het strand en zijn goed bruin gebakken. we verblijven weer bij een couchsurf-host, een man uit Slowakije.Het is een gezellige boel hier vol mensen altijd: voor het diner neemt iedereen wat mee van de markt en dat eten we dan samen, wat gastvrij!

Ko Phangan staat bekend om de geweldige volle/halve maan feesten, en wij missen beide gebeurtenissen maar morgen is het 'blackmoon'  en dat is waarschijnlijk ook een feest waard! Morgen zullen we het zien, een groot feest op het strand.. Ikheb er zin in!

Nog maar een weekje en ik vlieg naar huis, en daar kijk ik ook welnaar uit, hoe mooi het hier ook is... Ik ben aan het einde van m'n trip... unbelievable!

Tot snel! kussen

Fried rice

Hallo lieve Nederlanders!

En een kleine week Azie is voorbij... Op 31 augustus vloog ik naar Singapore: mijn tassen helemaal ingewikkeld met plastic (veilig reizen) en door de douane: een dikke stempel 'departed australia' vervolgde ik mijn weg naar het vliegtuig. Ik zat te wachten om te boarden toen een meisje me vroeg of ik een enquete wilde invullen (ze waren op zoek naar de ervaring van internationale reizigers in Australie). Nou was ik de geschikte kandidaat, op ongeveer alle plekken in Oz geweest! Ik beantwoordde allerlei vragen over de kwaliteit van reizen in Australie, en wat het zo ongeveer kost... In mijn hoofd flitste alles weer even voorbij, mooie afsluiter!

Lekker vliegen voor 7 uur en voor mij, zonder tv (stel je een tv voor in mijn backpack) betekende dat 7 uur tv kijken.. top :) (en niet slapen)  Aankomen in Singapore was weer een avontuur op zich, Changi Airport is enorm en de stad Singapore ook. IK had slechts een straatnaam en was vergeten directions uit te printen (typisch). Sta ik daar vol bagage op dit vliegveld vol Aziaten die eigenlijk vrij slecht zijn in Engels. Gelukkig kwam het allemaal goed. Met de MRT (tramsysteem) kwam ik in de wijk 'Little India' en ik vond al snel mijn hostel. Het was, ookal was het 's nachts, enorm warm buiten, heel anders warm dan oz (of nederland): heel plakkerig zweety warm (stel je voor hoe ik eruit zag na 20 minuten lopen met zo'n 17 kilo bagage na een 7 uur durende vlucht ->tomaat). Alles wat ik dan ook wilde was: slaap!

Gelukkig had de kamer airconditioning. Dit betekende dat de kamer als een vriezer was en ik in een dikke deken sliep.(later kwam ik erachter dat ik hier ook vergezeld was door bedbugs) Volgende dag toch maar even sightsee-en en little India doorgelopen. Ik zag niet veel blanke mensen en voor de aziaten was ik natuurlijk vreemd en werd ik even goed aangestaard (wen er maar aan). De lucht was bewolkt maar het was nog steeds warm, en het werd steeds donkerder... ik liep een Indische tempel in: prachtige kleurtjes en beeldjes.. En regen op het dak! Voor een uur regende het zo hard dat ontsnappen onmogelijk was: het is regenseizoen in Azie (heb ik weer uitgekozen), gelukkig betekent dit slechts een uur keiharde regen op een dag en daarna weer normaal, alsof er niets gebeurd is. 

2 dagen in Singapore geweest en toen nam ik de bus naar Kuala Lumpur, Maleisie. Dat was wederom 1 avontuur wat begon bij het boeken van een bus. De hostel receptionist zei: pak gewoon de bus, je hoeft niks te boeken, en hij wees op de kaart waar het was. 'eh, hoelaat?' 'elk kwartier gaat er een bus'. (als je weet dat kuala lumpur 4,5 uur rijden is). Eerst een bus over de grens van Maleisie, stempels in paspoort en ik stapte Maleisie in of tien mannen kwamen op me af die allemaal een bus hadden naar Kuala Lumpur voor me ('rijke' toerist) en toen ik een van die bussen nam bleek het een zwaar relaxte te zijn met stoelen die ongeveer in bedden veranderd konden worden.

Kuala Lumpur na 4,5 uur en ik keek m'n ogen uit! Wat een grote chaos, maar wel met charme. Overal auto's taxi's en hopen brommertjes(die overal tussendoor scheuren). We vonden een relaxed hotel waar we een douche namen en uit eten gingen (met twee duitsers). Dat was niet echt gemakkelijk aangezien wij niet wisten wat het eten op de menukaart was, en aziaten niet in het engels kunnen uitleggen wat het is. Het gaat zo: je schept op wat je wil en eet, en daarna krijg je een rekening. Het is hier heel normaal om voor elke maaltijd uit eten te gaan, het is zo goedkoop! 5 Maleisische ringgit is 1 euro en voor 10 ringgit heb je een uitgebreid diner met drinks en everything! Het is dan ook moeilijk voor te stellen dat afdingen hier heel normaal is - het is al zo goedkoop! Maar zeker taksi's hebben door dat toeristen de lokale prijzen niet weten - voor hun is het toch goedkoop - en proberen ze je af te zetten door een prijs af te spreken in plaats van de meter aan te zetten. 

's Avonds is Kuala Lumpur crazy! Alle skyscrapers zijn verlicht en ooooveral neon verlichting! Een grote markt door de hoofdstraat en overal staan mensen die je vanalles aanbieden - restaurants, taksi's, massages, horloges, tshirts. Als je een kledingshop inloopt wordt je vanaf het eerste tot het laatste moment vergezeld door een shop assistant, op zo'n 30 cm afstand die je aanwijst hoeveel kleuren van elk kledingstuk er is.

Ik zit nu in het hotel en ruik het eten al: je ruikt hier overal het eten dat op de straat gemaakt wordt en je kan hier echt vanalles krijgen: Indisch, Maleis, Thais, Chinees... Het is over het algemeen super spicy! Maar ze hebben ook Mcdonalds en Starbucks en whatever, sommige 'Restoran's verkopen ook western food waar ze dan enorm trots op zijn. In Mcdonalds heb je een normaal menu voor zo'n  8 ringgit (1,60 euro) en starbuck tall latte voor 11 ringgit (2,20) om maar even te vergelijken. Dit betekent niet dat ik de hele dag in de Mcdonalds te vinden ben (al is het zo nu en dan wel effe goed als je wilt weten waar je aan toe bent, of een break van de fried rice wil), ik wil juist het eten hier uitproberen!

Om dit lange verhaal kort te maken: ik bevind me nog steeds in een aardige cultuurschok aangezien alles anders is: de mensen, het eten(ipv elke dag kangeroe steak van de bbq, nasi en fried rice), de stad, het weer, de backpackers... alles! Het reizen is niet moeilijk aangezien er een hoop backpackers hier reizen, maar duidelijk maken wat je precies wil ('no' sugar in my coffee please, NO sugar please) en daar de juiste prijs voor krijgen... Nog een aardige uitdaging! Ik probeer snel te wennen en hoop ergens volgende week naar Thailand te gaan om te relaxen op het strand.. Misschien kan ik in een volgende reis wel meer opsnuiven van de cultuur - dan kan ik het misschien ook wat beter opbrengen want ik heb nu meer zin in relaxen!

Lekker eten nu! Tot snel, liefs

Oja: iedereen loopt hier rond met van die mondkapjes, ik denk tegen de smog ofzo! (combi van heet plakweer en uitlaatgassen, en misschien wat swineflu)

Last day in Australia

En dan is het toch zover gekomen: de laatste dag in Australie, en ik kan het nog steeds niet geloven!

Gelukkig heb ik nog een paar verhaaltjes van de laatste paar weken ozzz: Ik ben van Darwin naar Alice Springs gegaan, dat stuk nog met de auto. Op weg zagen we Litchfield NP (een Np vol watervallen en waterholes), Devils Marbles (enorme knikkers van rood zandsteen) en een aantal telegraafstations. Verder niet veel te beleven in deze 1500 km. Alice Springs ligt middenin Australie, een dorp met zo'n 27.000 inwoners! jawel en een Mcdonalds, K-mart, Hungry Jacks (is hier de Burger King)... Kortom alles wat je nodig hebt, haha! Alice Springs is niet al te exciting, en de (bijna) enige reden dat mensen er komen is omdat de Uluru er zo 'dichtbij' is (je vliegt in Alice Springs en doet een tour naar the Rock). Ook ik kwam hiervoor want ik had een hoop gemixte verhalen gehoord van verschillende backpackers die voor mij de enorme rode berg in Australie hadden bezocht, van: 'it's just a rock, nothing special, you can't even climb it' tot mensen die een ware spirituele ervaring hadden opgedaan. Hm, zelf maar ff checken dus.

En in het land van de grote afstanden vertrokken we van Alice Springs naar deze rock, een kilometer of 500, jawel. In drie dagen zagen we de Kings Canyon (enorme Canyon die ooit bodem van de oceaan was), Kata Tjuta (minstens zo bijzonder als 'the rock', een hoop grote heuvels van rood zandsteen) en tenslotte Uluru... Al deze drie hoogtepunten werden bezichtigd door een enorme hike, elk zo rond de 8 km (heuvel op heuvel af, 35 graden), maar dat was het enorm waard. Onze tourguide wist natuurlijk erg veel en hij legde ons niet alleen veel uit over het ontstaan en de geologische geschiedenis van dit gebied, maar ook de culturele waarden voor de Aboriginals.

Op de laatste dag maakten we een enorme wandeling om de uluru heen, en ik vond het fantastisch om van dichtbij te zien. Er bestaan zoveel verhalen over het aboriginal volk dat leefde in dit gebied, en het ziet er gewoon super cool uit. Ik vroeg me af, hoe komt zo'n enorme rots (met nog 6 km verborgen in de grond) op deze plek? (het is ons uitgelegd) En ik moet zeggen: het beklimmen was een klein beetje tempting: hoe zal het uitzicht zijn op die gigantische rode rots? Maar voor de aboriginals heeft de rots heilige betekenis en ze vragen je om uit respect niet te klimmen, dus natuurlijk niet beklommen! We zagen ook een sunrise en sunset, waarbij de kleuren van de Uluru veranderen naar felrood. Erg mooi, maar niet zo speciaal, elke avond komen er namelijk zo'n (minstens) 300 mensen op af. Kon het dan ook niet laten van de toeristen wat foto's te nemen, hihi.

Tenslotte ben ik met trein en bus na 60 uur na vertrek aangekomen in Melbourne: gebroken! Melbourne is een enorme stad, en ik voelde me erg outback en erg verloren... Met backpack op rug, kleine backpack en gitaar liep ik zo'n uur verdwaald rond.. En mijn backpack is 'wat' gegroeid: van 12 kilo (bij vertrek uit Holland) naar 20 kilo schoon aan de haak, en mijn rug is daar de dupe van. Gelukkig vond ik een relaxed hostel en heb ik deze week veel geslapen, beetje gezocht naar souvenirs, laatste dingetjes geregeld en gister heb ik een bezoekje gebracht aan journalist Wabe Roskam, die voor de publieke zenders in Nl het radionieuws over Australie verzorgd. Hij kwam me halen in de stad met de auto (45 minuten, eh annemarie, als je 10 maanden in oz hebt rondgereisd weet je dat 45 minuten auto niks is!) en liet me zien hoe hij werkt. Ook heerlijk om weer effe met een andere Dutchie te praten, in 't Dutch natuurlijk. Zeker met een Dutchie die zich beter voelt in Oz (en zich meer een Ozzie voelt), iets wat ik me heel goed kan voorstellen (wie weet waar ik later woon :P )

En dan zit het er alweer op... 10 maanden oz! En wat was nou het beste? Ehh ooskust voor surfen en surfdorpjes, westkust voor natuur en outback en het midden & noorden voor cultuur. Maar het lekkerste aan Australie is de heerlijke mentaliteit (laid back), het jaar rond warme weer (= altijd rondlopen in shorts en tshirt, of bikini), de prachtige stranden voor het surfen, de coole beesten en de geinige ozzie uitspraken... No worries! ( hoe ga ik dat vertalen naar een Nederlandse uitspraak) Ik zal het allemaal missen!!!

Al voelt het gek om hier weg te gaan: dit is geen voorgoed afscheid :) Im sure! Ik vlieg morgen om 15.30 pm, 07.30 bij jullie...

Tot Azie, liefs uit Melbourne!

Oja! ik kom aan op schiphol op 4 oktober om 10:50 am, tot dan!

The Broome-Darwin Outback

Hallo allemaal!

Howsit going!? Annemarie is aangekomen in Darwin, het de meest noordelijke stad van Australie!! Maar niet zonder een hele berg verhalen... Was eigenlijk helemaal niet tevreden over het laatste verhaal, dat een grote opsomming was van alle geweldige dingen die ik gezien had... maar er was zo veel te vertellen, en nergens internet, en nergens tijd...

Nu heb ik wel even de tijd dus kan ik op m'n eigen manier schrijven Laughing

Na een paar daagjes in Broome namen oliebol en ik afscheid en sprong ik weer in de stationwagen bij Leslie. Weer boodschappen en we hebben de Coles niet verlaten zonder chocola natuurlijk. (daar zouden we nog spijt van krijgen) De dingen die we insloegen moesten lang houdbaar zijn: we hadden een klein koelertje die werkt op de sigarettenaansluiting in de auto, en dus alleen werkt als we reden. Maar geen vrees: onze magen hebben absoluut geen honger geleden tijdens deze trip, sterker nog: met weinig dingen toverden wij heerlijke stir-frys (gebakken groente) op picnictafel (of op schoot) en zelfs een keer een kangeroe-steak, afgemaakt met een klein bergje couscous (omdat het zo simpel te bereiden is op ons 2 pits gasstel). Jum!

Afijn, we vertrokken richting Derby, een klein dorp zo'n 250 km noordelijker dan Broome. We zouden namelijk de volgende dag een tour doen door de Kimberley: het noordelijke gebergte dat het prachtigste gedeelte van Australie scheen te zijn, maar voor ons niet toegankelijk met de 2wd stationwagon, want alles daar is toegankelijk via dirt-roads. Dus stapten we in een heuze 4wd truck de volgende dag, en op weg naar de Gibb River Road (de main Dirtroad die door de Kimberley loopt) merkten we dat we in een hele andere groep reizigers terecht gekomen waren: De groep van de gepensioneerde Australie die per luxe caravan/Kamper (zien er meestal uit als ware tourbussen, en dat voor 2 mensen) hun eigen landje maar eens gaan verkennen, nu er eindelijk tijd is. Wat een heerlijkheid moet het zijn, om in dit land te leven!

Anyway, we zagen de prachtige Windjana Gorge & Tunnel Creek, en mijn eerste crocs zijn gespot! Jawel, ik sprong een gat in de lucht toen ik een paar freshy's zag zonnebaden aan een pool (al kwam ik toch maar niet te dichtbij, haha). Echt prachtig om het verschil te zien tussen dry season (nu, hun winter) en wet season (hun zomer), in het wet season staat hier alles onder een dikke laag water, en dat was erosie-wise goed te zien aan de rotsen. Ook zagen we de Kimberley kenmerkende Boab-trees... Echt zo mooi, ook bij sunset gezien! De sunsets in de outback zijn de prachtigste, zo vol met kleuren, bomen en wildlife... Onderweg vertelde onze tourguide van alles over aboriginals en de natuur en de boab-trees, en op de terugweg toen iedereen een beetje dommelde, trakteerde onze gastvrouw judy (rond de 80 jaar) ons op een paar echte oude vrouwe dirty jokes. De senioren in onze bus schudden van het lachen, maar het waren toch echt vieze flauwe moppen uit de mond van een 80jarige vrouw, een beetje gek, maar wel grappig.

Anyways! We hadden nog een hoop kilometers te gaan tot aan Darwin en tot mijn grote ongenoegen (en leslies) heb ik geen rijbewijs en was Leslie de enige driver. Dus reden we grote stukken in de morning & afternoon, om in de warmste uurtjes van de dag wat te rusten en voor wat hikes te gaan. De temperatuur steeg (de chocola smolt) en onderweg zagen we naast een hoop roadkill (kangeroes, koeien en possums naast de weg) een hoop bergen en natuur, termietenhopen en kwamen we over de grens tussen Western Australia en Northern Territory (2 verschillende staten van oz). Hier mochten we ineens 130 km/h rijden (ipv 110) en kwamen we er de volgende dag achter dat we de klok anderhalf uur vooruit konden schuiven (nu 7,5 uur verschill met holland).

We kampeerden elke dag op de gratis campsites die de overheid de vermoeide driver aanbied: vermoeidheid (fatigue) is de grootste oorzaak van ongelukken op de weg in Australie. De overheid plaatst dan ook overal rest-area's, bordjes met: drive safe, don't drive tired, en sommige roadhouses hebben 'free coffee for driver'. De afstanden zijn immens, de warmte drukkend (zelfs voor passagier) en je beseft niet dat je moe bent.

De hele tocht was heerlijk vrij, in de open outback van Australie, zonder telefoons en ander soortige communicatie. Slechts leslie en ik, de tent en de ozzie outback natuur. Ik heb heel veel gelezen, geschreven en gitaar gespeeld... leventje!

We kwamen aan in Katherine, de splitsing Alice Springs of Darwin. We kozen dit keer Darwin, en reden naar Kakadu National Park: het grootste NP van Australie. Het park staat 2 keer in World Heritage listed en ik moet zeggen... het was prachtig! Het park is beheerd door Aboriginal, en er zijn een hoop plekken waar nog steeds Aboriginals leven. Het Arnhem land, wat naast Kakadu ligt, is compleet bewoond door Aboriginals. Gaaf, ik kon eindelijk iets leren van de Aboriginal cultuur, aangezien de aboriginals vooral in het noorden wonen, waar het jaar-rond warm is. (ik heb geen foto's gemaakt van aboriginals, dat voelt voor mij alsof je een foto maakt in een dierentuin, daarentegen hebben ze 't liever niet.)

We bleven 4 nachten en deden een hoop hikes overal. We zagen de verschillende landschappen die Kakadu te bieden had, een hoop birdlife, een waterval, rockart door aboriginals gemaakt. De aboriginal cultuur is erg gebaseerd op dreamtime, de rainbow snake is hun 'creator'  en aboriginals navigeerden hunzelf op sterren, zon, en de natuur. De abo-ouderen vertelden de kinderen verhalen, om te leren. Bijvoorbeeld over een krokodil die tot drie keer toe de kinderen van een aboriginal man opat. 2 keer redde hij z'n kinderen uit de buik van de croc, maar de derde keer gaf hij de croc gelijk: hadden z'n kinderen maar iets moeten leren. Hieruit moet je dus opmaken dat je niet moet zwemmen in kakadu: het is bewoond door Salty's, grote agressieve krokodillen. Tot mijn grote grote spijt heb ik GEEN zoutwatercroc gespot, gek genoeg!

We zagen rock art van de aboriginals van jaaaren terug. Ze maakten tekeningen van alle soorten vissen die ze vingen, en toen de witte mensen Oz betreedden, tekeningen van 'whitefellas' (zo noemen ze witten hier, en de zwarten noemen ze blackfellas). Gek om nu iets te leren van de aboriginal cultuur, en te beseffen hoe slim en natuurgeorienteerd ze waren, terwijl je ze in deze tijd tegenkomt op straat met een fles alcohol in hun handen en bedelend om geld...

Ik ben blij dat we aangekomen zijn in Darwin: effe relaxen, de facilities van de stad, en even geen Leslie. Als je namelijk denkt dat ik luxe in de auto zit als bijpassagier: nee nee, ik heb de mooie taak van het entertainen van leslie as she drives. De radio werkt namelijk alleen met casettebandjes en de keuzes in bandjes dat we hebben zit vol met vrolijke fiddle-music, louis armstrong of een heftig rock concert van Deep Purple... Dus! Aan het eind van de trip wisten we gewoon niet meer wat te zeggen. Tijd voor onszelf dus! De eigenaar van het hostel was zo aardig om me vanochtend, omdat ik nog niet kon inchecken, me de omgeving darwin te laten zien: ik zie een hoop tweedewereldoorlog historie, Darwin is aangevallen door de japanners in de ww2...

Pf! dat was een verhaal zeg.. We kwamen onderweg een koppel tegen dat ons over een dirtroad meenam naar een prachtige waterval, omdat wij daar niet heen konden rijden a la 2wd. De vrouw vroeg me later of Australie is wat ik ervan verwacht had. Had ik alleen de ooskust gezien met de bus en hostels, dan had ik gezegd nee: vol met partyende europese jongeren, geen kunst aan hier! Maar nu ik van Perth-Darwin door de outback gereisd ben met tent en de echte outback gezien heb en ook over de aboriginals gezien heb zeg ik: ja... Ik had mezelf voorgesteld op een leeg strand met m'n gitaar, of rond de outback met een Volkswagen kampervan... En het is uitgekomen, dit is mijn verwachting ervan... Prachtig!!

Over een paar dagen: op naar ULURU, wat gaat het snel!

Dikke duizend kussen vanuit hot-ozzieland!

Sunsets & red Dirt

G'day!
Het heeft even geduurd, maar hier bennik weer... en met een hoop verhalen!
Op maandag de 13e (dus niet vrijdag de 13e, haha) kwam ons Canadese liftmeisje ons ophalen met haar Holden station wagon, met ruimte voor 2 personen (m'n boyfriend Oliver en ik). Toen ze de grote berg bagage zag die wij hadden schrok ze wel ff (vooral mijn nieuwe gitaar) maar na wat puzzelen paste alles er in en kon ze nog door haar achterraam kijken ook! (wat een luxe, hihi) We vertrokken naar een grote supermarkt om eten in te slaan, want in de remote westkust kunnen supermarkten nogal duur zijn in de kleine countrydorpjes, was ons verteld. Hierna tankten we de auto vol ($1,19 per liter) en we scheurden highway 1 op, richting het warme noorden.
Rond sunsettijd kwamen we aan bij de Pinnacles: een witte zanddessert full met gele stenen die als punten uit de grond steken... Prachtig om zo te zien bij sunset, en we zagen ook nog wat kangeroe's rondhobbelen.
We sliepen op een camping en terwijl we de volgende dag ontbeten met de kust voor onze neus, sprongen er wat dolfijnen door het water... wat geweldig om zo wakker te worden!
We besloten met z'n drieen om de westkust totaan Broome lekker rustig te bekijken en hadden hiervoor zo'n 2 weken ingeplanned... We zagen elke dag een prachtige sunset (vaak aan de beach) want de westkust staat bekend om de zonsondergangen... (sunset coast)
Elke keer als we een groter dorp of een 'port' doorkwamen tankten we de auto vol, want de benzine in kleine outbackdorpjes is een stuk duurder... deze ports krijgen de benzine ingebracht met schip, terwijl outbackdorpjes (waar verder niets is) afhankelijk zijn van grote (dure) roadtrains. We hebben prijzen zien varieren van $1,19 in de stad, tot $1,669 op een plek waar in de wijde omgeving geen ander roadhouse te bekennen was (hamburgers waren hier $14!!)
Die roadtrains zie je overal op de weg trouwens, en het kost je toch zeker wat tijd om zo'n 30 m lange truck in te halen! Zeker omdat de highway in Australie gewoon 1 weghelft heeft beide kanten op, het lijkt zeker niet op een highway! De highway loopt ook door dorpjes, je mag er dan alleen niet 110 rijden, maar slechts 50.
Anyway, op onze weg zagen we het prachtige Kalbarri National Park, dolfijnen in Monkey Mia, en we sliepen elke keer op een camping of op een gratis campsite naast de highway, waarvoor je dan meestal 5 km op een dirtroad (rood zand) rijdt...
Daarna kwamen we op Shell beach: een strand voooolll met kleine schelpjes (cockles), en geen zand... Echt prachtig om te zien!! (maar niet fijn om met blote voeten op te lopen, hihi!) Hiernaast vonden we een gratis camping, met helaas geen toiletten of andere facilities, maar als echte backpackende campeerders vonden we dat niet al te erg, want de plek waar we stonden was werkelijk magisch! Niks om ons heen, slechts een prachtig strand vol schelpen, rotsen en mooie wandelingen... Ik kreeg een echt outback gevoel en we zijn hier dan ook 2 nachten blijven staan... Op onze weg op de campings kwamen we een hoop Australiers tegen, die lekker typisch zijn... Kamperen in de outback? Maar dan niet te primitief graag... De meeste Ozzies rijden met 4whl drive door het land met een uberdeluxe Caravan erachter, of een grote truck-kampervan. Maar dan niet zonder grote fridge (vol vlees, bier en jim-beam coke), douche, sommigen dragen crossmotors met zich mee, enorme boten (om te vissen) of andere gigantische dingen. Dit heeft tot gevolg dat ze generators met zich meedragen die de hele nacht staan te zoemen (dit maakt een outback-plek toch wel iets minder outback, haha) De meeste ozzies op reis zijn gepensioneerde ozzies die met de zon meereizen. Ook kwamen we een aantal mannen met hun zoons tegen, die gingen motorcrossen of vissen, en een paar ozzies die een jaar hadden uitgetrokken om hun eigen land te verkennen... Ze zijn bijna altijd enorm aardig! (tenzij je ze vraagt de generator uit te schakelen in de nacht)

En toen kwamen we in Coral bay, een dorpje met slechts 200 inwoners, maar zeer populair onder Australiers en Backpackers als vakantiebestemming. Het was er dan ook superdruk, en overal stonden kampervans, caravans en 4whldrives. Het strand van Coral bay is werkelijk waar fantastisch! Het begint met een stukje helderblauw water, van het witte zand dat de bodem is. Vervolgens loopt het water in zo'n 20 meter op naar diepblauw water, waar het koraal van het Ningaloo Reef begint... Snorkeltime kan beginnen! Het water was nog wel wat koud, maar we waagden het erop en zagen prachtige vissen, zwart met wit gestreepte vissen, koraal (was niet zo kleurig helaas) en Leslie (Canadese meisje) zag zelfs een schildpad en een reefshark! (zijn niet gevaarlijk) Zucht... wat mooi! Ollie besloot te duiken met snorkelen, en kreeg last van zijn oren... zo erg, dat we een dokter moesten opzoeken... Maar waar vind je die?? In Exmouth, een plek zo'n 150 km noordelijker, was een hospital, waar elk geval dat meer spoed had dan Ollies oor voorging... Dit kostte ons een paar uurtjes wachttijd, met het advies om niet meer te snorkelen later... Bedankt!
Gelukkig hadden we daarna nog tijd om de stranden te verkennen, en ons maaltje te koken op de camping.

Vervolgens reden we door naar Karijini National Park, iets waar ik me heel erg op verheugd had... Dit park wordt compleet gerund en behouden door aboriginals (ongeveer het enige wat aboriginals hier nog hebben van hun eigen land) en het park is vol met watervallen en prachtige gorges (hoge rotsen). In het naastliggende dorpje Tom Price kwamen we er al snel achter dat de meeste watervallen niet te bereiken waren met onze auto: slechts een 4whl jeep kan deze met rotsen beklede dirtroads aan... Geen verdriet, want de dingen die we wel konden zien waren werkelijk fantastisch! Dit is zeker weten het prachtigste wat ik nu van Oz heb gezien: We maakte een wandeling van zo'n 3 uur, langs een prachtige groene pool, met grote rode kliffen naar boven eromheen (bijna onbeschrijfbaar, check de foto's) en kleine watervalletjes... Uiteraard kan je er niet omheen om hier een duik in het water te nemen, hoewel dat wel ijsssskoud was! (refreshing) De watervalletjes waren daarentegen lekker warm (gek genoeg). We liepen door jungle achtige omgeving over de rivier en zagen naast de kliffen een waterval en nog een prachtige Fern Pool... Het was echt onwijs magisch...
De volgende dag deden we een tour langs de mijnen die vlak naast Karijini liggen. Erg gek om te zien: een national park dat zo zorgvuldig mooi gehouden wordt, en ernaast een mijngebied waar enorm gigantische trucks 20 liter benzine per km rijden... Deze trucks kunnen dan ook het gewicht van zo'n 120 auto's tillen... Het is een enorme onderneming, waar enorm veel geld in zit. Er wordt Iron Ore gemined, door explosies op de bergen daar. De iron wordt kleiner gemaakt en gewassen, en per 233 wagon-trein (langste ter wereld) naar Port Hedland gebracht, waar het verscheept wordt naar Azie en de rest van de wereld. Indrukwekkend om te zien!

Vervolgens reden we door naar Port Hedland (hier zagen we een schip dan ook daadwerkelijk vertrekken) en door naar Broome... waar we vandaag zijn aangekomen! Echt lekker warme plek, waar we een paar dagen blijven... Hier nemen Ollie en ik afscheid, want Ollie gaat richting huis (niet na twee maanden Azie gehad te hebben) en ik moet de rest van Oz natuurlijk nog zien... Maar niet na een cameltocht over Cable Beach, die we donderdag gaan doen... Heb ook nog een prachtig National Geographic boek gelezen over een vrouw die met Kamelen door de dessert van Oz reist... Prachtig!

Goed ik moet afsluiten, nieuwe backpackers staan te wachten!
Dikke kussen en de foto's volgen snel :)

Dag Perth!

Hallo lieve allemaal!

F f een korte!! We hebben samen een lift gevonden en vertrekken morgen de westkust op... met een Canadees meisje kunnen we meerijden... We hebben een tent en kampeerspullen gekocht van een andere backpackert, alle duizend kilo's bagage beide in onze backpack weten te stoppen (die staan nu op springen, serieus, waar heb ik al die spullen verzameld), de laatste sunset in Perth gezien en pizza gegeten met onze beste vrienden uit Perth: Caroline en Simon... Ik zal ze missen! Ook de guys van Backpackers travel world en Marjo van de Jobshop zal ik missen... Heb een superdupertijd gehad in Perth... Thanks 2 the universe, Perth is de beste stad van Australie!

Wie weet waar je volgende log vandaan komt, en hoe warm het op die plek zal zijn...

Geniet van jullie vakanties,

Love Annemarie

Volgende pagina »

Laatste reisverhalen

Alle reisverhalen

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
De Thuiskomst

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: